Wanneer wel of niet reanimeren?

Op 16 augustus 2008 is het reanimatiebeleid van een verzorgingshuis in Amersfoort bekritiseerd in een landelijk dagblad. De daarop volgende dagen werd het beleid ook bekritiseerd in andere media en werden er Kamervragen gesteld. De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) heeft onderzocht of de veranderingen van het reanimatiebeleid in deze instelling zorgvuldig tot stand zijn gekomen en heeft geen ernstige onzorgvuldigheden geconstateerd.
Toch vindt de inspectie dat in de communicatie over dit beleid aan de bewoners de toevoeging van het leeftijdscriterium (70 jaar) onjuist is. Dit is niet wetenschappelijk onderbouwd. Ook is het gevoerde 'nee-tenzij'- beleid van het betreffende verzorgingshuis is niet in overeenstemming met wat gebruikelijk is bij de behandelaars/huisartsen in verzorgingshuizen.

Het al of niet reanimeren is een individuele beslissing van een bewoner van een verzorgingshuis. De bewoner moet hierover goed geïnformeerd zijn. De behandelaar, in dit geval de huisarts adviseert de bewoner over de noodzaak van al dan niet reanimeren. Een zorginstelling moet weten of de bewoner gereanimeerd wil worden. Dit moet vastgelegd zijn in het zorgdossier. Als de wens om wel of niet gereanimeerd te worden niet bekend is bij de huisarts of niet is vastgelegd in het zorgdossier, dan moet de zorginstelling handelen volgens goed hulpverlenerschap. Dit betekent een 'ja-tenzij'- beleid.
Bron:Zorgportaal.nl

Het bovenstaande onderstreept weer eens hoe belangrijk het is om zelf tijdig na te denken over zaken die het levenseinde betreffen, en dit -zo mogelijk- te delen met naasten. Voor het vastleggen van wensen is Handboek NU REGELEN VOOR LATER van De Finale een goed middel.